حق نیوش

حق نیوش. [ ح َ ن ُ / ن ِ] ( نف مرکب ) آنکه حق نزد او مسموع است:
آن حکیم پاک اصل و رادمرد معتبر
آن کریم دین پژوه و حق نیوش و حقگزار.سنایی.

آنکه حق نزد او مسموع است

💡 که بی چشم و گوش است و زو چشم و گوش یکی راست بین و یکی حق نیوش

💡 پس ببرندش دو گوش حق نیوش یک دیت دیگر بگیرم بهر گوش

💡 مذاق مشرب فقر محمدی داری می مشاهده حق نیوش و دم در کش

💡 خوانده زبان ملتش استاد حق نیوش یعنی لسان صدق حریفان حق گذار