حدیث غریب

حدیث غریب. [ ح َ ث ِ غ َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) یکی از سیزده قسم حدیث های صحیح و حسن. ( کشاف اصطلاحات الفنون از خلاصة الخلاصة ). رجوع به حدیث شود.

یکی از سیزده قسم حدیثهای صحیح و حسن

[ویکی فقه] ‏حدیث غریب از اقسام خبر واحد می باشد.
این عنوان از اصطلاحات علم درایه است.
خصوصیات حدیث غریب
حدیثی را غریب خوانند که تنها یک راوی- هر چند در یکی از مراتب و طبقات سلسله سند- داشته باشد. از جمله مصادیق آن، حدیثی است که فراز اضافی در متن یا سند آن را تنها یک راوی نقل کند.
غرابت حدیث یا در متن و سند آن است، مانند حدیثی که متن آن را تنها یک نفر نقل کرده باشد، و یا تنها در سند آن، مانند حدیثی که متن آن را گروهی از ابن ابی عمیر نقل کرده باشند و تنها یک نفر آن را از دیگری همچون حسین بن سعید نقل کرده باشد.
حدیثی که غرابت آن در متن باشد- نه در سند- وجود ندارد، مگر آنکه حدیثی یافت شود که یک نفر آن را روایت کرده باشد و جمع زیادی آن را از وی نقل کرده باشند. چنین حدیثی هم به لحاظ اسناد غریب است و هم مشهور؛ زیرا اسناد آن در طرف نخست آن غرابت دارد و در طرف دیگر شهرت.
از اقسام حدیث غریب، وجود غرابت به لحاظ لفظ یا فقه الحدیث است، هرچند به لحاظ متن و اسناد غریب نباشد، مانند حدیثی که متن آن دارای الفاظ مشکل، نامأنوس و دور از ذهن باشد.
حدیث غریب به اقسام چهار گانه حدیث (صحیح، حسن، موثق و ضعیف) تقسیم می‏شود.
[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام است
این عنوان از اصطلاحات علم درایه است.
حدیثی را غریب خوانند که تنها یک راوی - هر چند در یکی از مراتب و طبقات سلسله سند - داشته باشد. از جمله مصادیق آن، حدیثی است که فراز اضافی در متن یا سند آن را تنها یک راوی نقل کند.
غرابت حدیث یا در متن و سند آن است، مانند حدیثی که متن آن را تنها یک نفر نقل کرده باشد و یا تنها در سند آن مانند حدیثی که متن آن را گروهی از ابن ابی عمیر نقل کرده باشند و تنها یک نفر آن را از دیگری همچون حسین بن سعید نقل کرده باشد.
حدیثی که غرابت آن در متن باشد - نه در سند - وجود ندارد، مگر آن که حدیثی یافت شود که یک نفر آن را روایت کرده باشد و جمع زیادی آن را از وی نقل کرده باشند. چنین حدیثی هم به لحاظ اسناد غریب است و هم مشهور؛ زیرا اسناد آن در طرف نخست آن غرابت دارد و در طرف دیگر شهرت.
از اقسام حدیث غریب، وجود غرابت به لحاظ لفظ یا فقه الحدیث است، هر چند به لحاظ متن و اسناد غریب نباشد مانند حدیثی که متن آن دارای الفاظ مشکل، نامأنوس و دور از ذهن باشد.
حدیث غریب به اقسام چهار گانه حدیث (صحیح، حسن، موثّق و ضعیف) تقسیم می شود.

💡 آورده ام حدیث غریبی که اعتراض زین عذر تازه آورد اندر رکاب پای