حبن

لغت نامه دهخدا

حبن. [ ح َ / ح ُ ] ( ع اِ ) دفلی. خرزهره. حبین.
حبن. [ ح ِ ] ( ع اِ ) بوزینه. حمدونة. بوزنه. || دمل و ریش مانند دمل و هر دمیدگی در بدن که آماس کند و ریمناک گردد. ج، حبون.
حبن. [ ح َ ب َ ] ( ع مص ) تشنگی. || حبن بطن؛ زرداب گرفتن شکم. مرض تشنگی و استسقا و کلانی شکم. ( منتهی الارب ). علت استسقاء. بیماری تشنگی. استسقاء.
حبن. [ ح ُ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ احبن و ج ِ حَبناء.
حبن. [ ح َ ] ( ع مص ) احبن گردیدن؛ یعنی مستسقی شدن. || حبن بر؛ خشم گرفتن بر. غضبناک شدن بر.

فرهنگ فارسی

( اسم ) خر زهره حبین.
حبن بر: خشم گرفتن بر

جمله سازی با حبن

💡 خامش حبن که ناله به جایی نمی رسد پست آفریده اند زمین، آسمان بلند

یادگاری یعنی چه؟
یادگاری یعنی چه؟
باد موافق یعنی چه؟
باد موافق یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز