جستن دل

جستن دل. [ ج َ ت َ ن ِ دِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نبضان. خفقان. زدن قلب. فروریختن دل:
بدانگه که شد هور سوی نشیب
دل شاه ترکان بجست از نهیب.فردوسی.

نبضان خفقان زدن قلب فرو ریختن دل.

💡 زیراک جستن دل مسکینان شایان سعادتی است توانا را

💡 کنم غربال اگر در جستن دل کوه و صحرا را همان در کوچه بند زلف مشکین می‌شود پیدا

💡 در جستن دل بودم بر راه خودش دیدم افتاده در این سودا چون مردم صفرایی

💡 خویش را نیز کرد گم خسرو جستن دل که سوی یار آمد

💡 آهو نتواند ز سر تیر تو جستن دل چون جهد از تیر نگاهی که تو داری؟