تابستانگاه

💡 عشایر ادی زئی، دوپر زئی، غندی خیل، مستوخیل، حمزه خیل، منگل، مقبل، بنګښ، درزدران منتوان، وزئی، جاجی، غلزجی، لیسانی و پاره در شهر و پیرامون آن سکونت دارند. منطقه پاراچنار در قدیم تابستانگاه عشایر و هم‌چنین از تابستانگاه‌های شاهان گورکانی هند بود.

💡 در گذشته، بسیاری از خانواده‌های ثروتمند برای فرار از گرمای طاقت‌فرسای شهر، به تابستانگاه‌های خود در مناطق کوهستانی و خنک پناه می‌بردند.

💡 این ویلای قدیمی در حاشیه شهر، در واقع تابستانگاه خاندان بزرگ ما بود که اکنون به یک بنای تاریخی تبدیل شده است.

💡 معماری تابستانگاه‌های سنتی معمولاً به گونه‌ای طراحی می‌شد که جریان باد را به بهترین شکل ممکن در تمام اتاق‌ها برقرار کند.