بی نعمت

💡 هیچ شیئی، بی نعمت الله کِی بوَد نعمت الله در همه اشیا نگر

💡 هیچکس بی نعمت الله هست نیست قاتل شه خالی از شه هست نیست

💡 نعمت الله دنیی و عقبی گرفت این و آن بی نعمت الله چو بود

💡 بی سرو قد نورسی گلشن بود خار و خسی جنت نمیخواهد کسی بی نعمت دیدار او

💡 آب حیات او داد جانی به نعمت الله بی نعمت الله عالم بودست یک سرابی

💡 بی نعمت او نرگس تر چشم نگردد بی خدمت او سوسن آزاد نباشد

💡 برخی افراد پس از رسیدن به ثروت و مقام، نسبت به کسانی که در سختی‌ها به آن‌ها کمک کرده‌اند، رفتاری بی نعمت و فراموش‌کارانه نشان می‌دهند که شرم‌آور است.

💡 در ادبیات کلاسیک فارسی، شخصیت‌های بی نعمت معمولاً به عنوان نماد انسان‌هایی معرفی می‌شوند که قدردان الطاف خداوند و مهربانی‌های اطرافیان خود در لحظات دشوار نیستند.

💡 هیچ‌کس دوست ندارد در میان جمع به عنوان فردی بی نعمت شناخته شود، زیرا احترام و اعتبار اجتماعی مستلزم قدرشناسی و حفظ پیوندهای انسانی با دیگران است.