بی عدد

بی عدد. [ ع َ دَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + عدد ) بی عدّ. بی شمار. بی حساب. بی حد. ( از ناظم الاطباء ) ( یادداشت مؤلف ): و اندر بیابان ایشان بربریانند بسیار بی عدد. ( حدود العالم ). واندرین ناحیت آبهای بسیار است و بی عدد و توانگرترین ترکانند. ( حدود العالم ).
گر او بی عدد سالیان بشمرد
بدشمن رسدتخت چون بگذرد.فردوسی.این دهد مژده بعمری بی حساب و بی عدد
و آن کند عهده بملکی بی کران و بی شمار.منوچهری.نوروز روز خرمی بی عدد بود
روز طواف ساقی خورشید خد بود.منوچهری.بدین صفات جهانی بزرگ دیدم وخوب
درین جهان دگر بی عدد صغار و کبار.ناصرخسرو.اگرچه بی عدد اشیا همی بینی درین عالم
ز خاک و بادو آب و آتش از کانی و از دریا.ناصرخسرو.وین هر چهار خواهر زاینده
با بچگان بی عدد و بی مر.ناصرخسرو.در همی نظم کنم لاجرم
بی عدد و مر به اشعار خویش.ناصرخسرو.هم از انواع اوانی بی عدد
کآنچنان در بزم شاهنشه سزد.مولوی.رجوع به عدد شود.

بیعد. بیشمار. بیحساب. بیحد

💡 گویی که خرد بچۀ سیمرغ بی عدد بر کرده اند تیزی منقار از آشیان

💡 سرمست کسی باشد، کو خود خبرش نبود عارف دل ما باشد، کو بی عدد و چندست

💡 چون ابر کاب را به شمار و عدد کشید وانگه که داد بی عدد و بی شمار داد

💡 اگر چه صید آهو بی عدد کرد رسید آهویی او را صید خود کرد

💡 آسمان مجد و فضلت اختران بی عدد آفتاب جود و بذلت ذره های بیشمار

💡 دوش مرا عشق تو ز جامه برانگیخت بی عدد از دیدگانم اشگ فرو ریخت