لغت نامه دهخدا
بهشتی سرشت. [ ب ِ هَِ س ِ رِ ] ( ص مرکب ) آنکه خوی و طبعش مانند بهشت باشد. ( ناظم الاطباء ). خوش طینت. پاک سرشت:
نگاری نخواهی بهشتی سرشت
که با روی او باشی اندر بهشت.اسدی.بشادی در آن کشور چون بهشت
برآسود با آن بهشتی سرشت.نظامی.
بهشتی سرشت
فرهنگ فارسی
آنکه خوی و طبعش مانند بهشت باشد. خوش طینت. پاک سرشت.
جمله سازی با بهشتی سرشت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به شادی در آن کشور چون بهشت برآسود با آن بهشتی سرشت
💡 بصد مضایقه نازی قبول می کردم زشاهدان بهشتی سرشت حور نژاد
💡 نگاری نخواهی بهشتی سرشت که با روی او باشی اندر بهشت
