معنی برگ گاه | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

برگ گاه. [ ب َ ] ( اِ مرکب ) جای برگ. منبت برگ بر ساقه. ساق درخت و شاخ. ( آنندراج ). ساقه و جوانه گیاه و محل برگ. ( ناظم الاطباء ).

جای برگ منبت برگ بر ساقه.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 چه مرغم من که از اندازه پرواز خود گویم چو برگ گاه پروازی به بال کهربا کردم

💡 قاعده برگ گاهی به صورت نیام (غلاف) گسترش می‌یابد و ممکن است دارای ضایعاتی به نام گوشوارک و زبانک باشد.