بر بیابان

لغت نامه دهخدا

بر بیابان. [ ب َرْ رِ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) بر و بیابان. صحرای خشک. خشک لم یزرع.

فرهنگ فارسی

صحرای خشک خشک لم یزرع.

جمله سازی با بر بیابان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 از سبکروحان نگیرد عالم امکان غبار گردباد برق جولان بر بیابان بار نیست

💡 شور لیلی طاقتم را طاق کرد همچو مجنون بر بیابان میزنم

💡 تو را ای کعبه پرده پرنیانست و کجا دانی که چون شب بر بیابان مغیلانت برد خوابم

💡 جود او گر بر بیابان اوفتد دریا شود خشم او گر بر زمین افتد زمین اخگر شود

💡 جنک زانجا به صحرا شد شتابان هما سایه فکنده بر بیابان

💡 کاروان تجاری با شترهای خود در میان تپه‌های شنی پهناور بر بیابان حرکت می‌کردند تا به مقصد مورد نظر خود در پایان این مسیر طولانی برسند.

💡 مسافران در طول این سفر پرماجرا باید مراقب ذخیره آب خود باشند زیرا حرکت بر بیابان در گرمای شدید تابستان می‌تواند بسیار خطرناک و مرگبار باشد.

💡 تماشای غروب خورشید در حالی که سایه‌ها بر بیابان گسترده می‌شوند، تجربه‌ای بسیار زیبا و آرامش‌بخش برای هر عکاس طبیعت‌گرد و عاشق زیبایی‌های بکر است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران