بام بالا

بام بالا. [ م ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بام ِ برتر. بام برین. || بامداد نخست. ذنب السرحان. ( مهذب الاسماء ). صبح کاذب. فجر کاذب. صبح نخستین.صبح نخست. ( یادداشت مؤلف ). دم گرگ. دنبال گرگ. صبح دروغین. سپیده نخست. دراز بدیدار و تیز و سر ببالاکه بدنبال گرگ از بهر درازی و باریکی و راستی تشبیه کرده اند و دیر نماند این صبح. ( از التفهیم بیرونی ).

بام برین بامداد نخست

💡 عجب آن بام بالای چه خانه‌ست مبارک جا مبارک خاندانی

💡 جانا فرود آ، از بام بالا وانعم بوصل، فالبیت خالی

💡 بررو به بام بالا از بهر الصلا را گل چیدنست امشب می خوردنست امشب

💡 شد ز راه بام بالا، با تن لرزیده‌ای اوفتاد از بام و، شد نعش ز هم پاشیده‌ای!