بالذی

کلمه‌ی «بالذی» در زبان فارسی به معنای «به آنچه» یا «به آنکه» است. این واژه از ترکیب پیشوند «بـ» و ضمیر موصولی عربی «الذی» شکل گرفته است. در زبان عربی، «الذی» به معنای «کسی که» یا «چیزی که» به کار می‌رود و برای ارجاع به شخص یا شیء مذکور در جمله استفاده می‌شود.

با افزودن پیشوند «بـ» به «الذی»، مفهوم «به» یا «با» به جمله اضافه می‌شود و معمولاً نشان‌دهنده رابطه‌ی علت، وسیله یا موضوع مورد اشاره است. بنابراین، «بالذی» به چیزی اشاره می‌کند که پیش‌تر ذکر شده یا به مفهومی خاص مربوط می‌شود و زمینه‌ی توضیح یا توصیف آن را فراهم می‌آورد.

از نظر دستوری، «بالذی» به عنوان عبارتی موصولی عمل می‌کند و جمله را به توضیح یا توصیف موضوع مرتبط متصل می‌سازد. هم‌معنی‌های نزدیک آن در فارسی عبارتند از: «به آنچه»، «به آنکه» و «آنچه که»، که همه برای ارجاع به موضوع یا موردی که پیش‌تر مطرح شده، کاربرد دارند.