لغت نامه دهخدا
باطح. [ طِ ] ( اِخ ) ( بمعنی اعتماد ). و آن شهر هدر عزر بود که طبحه نیز خوانده شده و در میانه حلب و فرات واقع است. ( از قاموس کتاب مقدس ).
باطح
جمله سازی با باطح
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 وادنیتنی حتی اداما سبیتنی بقول کل العصم سهل الا باطح
