یک خایه

یک خایه. [ ی َ / ی ِ خا ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) آنکه یک بیضه دارد. اَشْرَج. اَحْدَل. ( یادداشت مؤلف ).

آنکه یک بیضه دارد اشرج

💡 که از خایه تا ناف او بردرید جهانجوی تیغ از میان برکشید

💡 هیچ دانی به چشم من چون بود کیر و خایه که در خور کون بود

💡 زره بود و دیبای پرمایه بود ز زر کرده آگنده صد خایه بود

💡 اگر صد ذی ذکر چون من زمایه شدی آن چار خایه

💡 ای خایه به دست تو اسیرم بنموده‌ای از جماع سیرم

💡 از آن خایه ی زرّ سیصد هزار فرستد مر این بارگه را نثار