یاره گر

یاره گر. [ رَ/ رِ گ َ ] ( ص مرکب ) یارقی. ( دهار ). سازنده یاره.

یارقی سازنده یاره

💡 همه شهر ز ایشان توانگر شدند چه با یاره و تخت و افسر شدند

💡 به دست وی چو گوهر دار یاره سفالین سبحه آمد در شماره

💡 چو یوسف آن بدید از جای برجست چو زرین یاره بگرفتش سر دست

💡 وی که نعل سم اسب فلک از گوش ملوک! کرد بیرون جهت یاره حورا آورد!

💡 ز زرین و سیمین وز تخت عاج همان یاره و طوق زرین وتاج

💡 غلامان همه با کلاه و کمر پرستنده با یاره و طوق زر