گونۀ بومی

💡 این پرنده تنها در مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی شرق و جنوب شرق ایران، در ده استان سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی، خراسان رضوی، خراسان شمالی (یک گزارش ناموثق)، شاهرود ( منطقه خارتوران)، اصفهان، یزد، فارس، کرمان و تهران محدود است و تنها گونۀ پرندهٔ بومزاد (اندمیک) ایران است. در سال‌های اخیر در غرب افغانستان هم گزارش شده اما بومی بودنش محل تردید است.

💡 کشاورزان منطقه برای حفظ کیفیت محصول، همواره از گونۀ بومی ارزن استفاده می‌کنند که نسبت به ارقام اصلاح‌شده مقاومت بیشتری در برابر خشکی دارد.

💡 گیاهانی که به صورت گونۀ بومی در یک منطقه رشد می‌کنند، معمولاً با شرایط آب و هوایی آن محیط سازگاری بسیار بالایی دارند.

💡 در پروژه‌های بازسازی محیط زیست، استفاده از گونۀ بومی گیاهان بسیار موثرتر از کاشت گونه‌های غیربومی است که نیاز به آب زیادی دارند.