گوش حلقه علف

گوش حلقه علف. [ ح َ ق َ / ق ِ ع َ ل َ ] ( اِ مرکب ) نامی است که در کتول به سفیدال ( نوعی از گوشوارک ) دهند. ( جنگل شناسی تألیف کریم ساعی ج 1 ص 276 ). رجوع به گوشوارک شود.

نامی است که در کتول به سفیدال دهند 

💡 کنی در گوش حلقه مهر و مه را چو آرایی به مروارید و زر گوش

💡 به گوش حلقه زنجیر راز می گویم اسیر بر دل دیوانه اعتبارم نیست

💡 چنان تغافل صیاد کرده خاموشم که ناله ام نشنیده است گوش حلقه دام

💡 صائب چه فتنه ای تو که چون زلف گلرخان در گوش حلقه هازبیان تو می کنند

💡 سی مه یک روزه فگنده به گوش حلقه مگو یک مه سی روزه گوش

💡 در محبت غافل از آداب نتوان زبستن حسن‌ گوش حلقه‌های زلف را هم تاب داد