گهر مهره

گهرمهره. [ گ ُ هََ م ُ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) مهره ای از گوهر. || مهره ای که در مغز مار باشد، گویند به دست هرکس افتد دولت او زایل نشود. ( بهار عجم ) ( آنندراج ):
بجز خامه ات کآورد در پدید
گهرمهره مار أرقم که دید.طالب آملی ( از آنندراج ).

( اسم ) ۱ - مهره ای از گوهر. ۲ - مهره ای که گویند در مغز مار است و بدست هر کس افتد خوشبخت گردد.
مهره ای از گوهر. یا مهره که در مغز مار باشد گویند بدست هر کسی افتد دولت او زایل نشود.

💡 جواب آن چه حد من که از خرد دور است به پیش عقد گهر عرض مهره های سفال

💡 مهره گل گشتم از گرد کسادی گرچه بود کشتی دریایی از آب گهر گنجینه‌ام

💡 باد لعنت بر آن که مهره خر کرد پیوند سلک در و گهر