«ساغر زجاج» ترکیبی اضافی در زبان فارسی است که از دو واژه «ساغر» به معنای جام یا پیاله، و «زُجاج» به معنای شیشه ساخته شده و در مجموع به جام یا فنجان شیشهای اطلاق میشود. «ساغر زجاج» علاوه بر معنای لغوی، در متون ادبی و شاعرانه نیز به کار رفته و اغلب تصویری ظریف، شفاف و لطیف از ظرف نوشیدنی را در ذهن مخاطب ایجاد میکند. واژه «ساغر» در ادبیات فارسی معمولاً با مفاهیمی چون باده، نوشیدنی، شادی و طراوت همراه است و افزودن «زجاج» بر آن، جنس و لطافت ظاهری ظرف را برجسته میسازد. از نظر زبانی، این ترکیب نمونهای از ترکیبات وصفی - اسمی متأثر از زبان عربی در فارسی است که در متون کلاسیک رواج فراوان داشته است. کاربرد «ساغر زجاج» امروزه بیشتر جنبه ادبی، تاریخی یا لغتنامهای دارد و در زبان محاورهای معمولاً به جای آن از واژههایی مانند «استکان شیشهای» استفاده میشود.
ساغر زجاج
لغت نامه دهخدا
ساغر زجاج. [ غ َ رِ زُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) فنجان یا استکان شیشه ای. ( استینگاس ). رجوع به ساغر شود.
فرهنگ فارسی
فنجان یا استکان شیشه ای
جمله سازی با ساغر زجاج
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 (سحاب) ار شکند ساغر زجاجی دل شود درست ولی هم ز فیض عام زجاج