تکثیر ژن

{gene amplification} [زیست شناسی-ژن شناسی و زیست فنّاوری] تولید نسخه های متعدد از یک ژن یا یک قطعۀ فام تنی

تَکثیرِ ژِن (gene amplification)
روشی برای تکثیر نامحدود بخش منتخبی از دی اِن اِی یک یاخته. با این روش میزان کافی از آن قطعه برای استفاده در روش های وراثتی متداول به دست می آید. به این منظور، ژن از شیوه ای معروف به واکنش زنجیره ای پلیمراز (پی سی آر) استفاده می کنند. نمونۀ دی اِن اِی با محلولی از آنزیم های پلیمراز، که وظیفۀ تکثیر دی اِ ن اِی را به عهده دارند، و نیز با مقدار فراوانی نوکلئوتید مخلوط می شود. سپس، به دفعات و به تناوب گرم و سرد می شود. در هر مرحله از گرمادهی، رشته های دی اِن اِی ازهم جدا می شوند تا به شکل منفرد قرار گیرند. هنگام سردشدن، آنزیم پلیمراز مکمل دی ان اِی مذکور را روی هر رشتۀ منفرد می سازد. هر چرخه تقریباً ۳۰ دقیقه طول می کشد و بدین ترتیب، پس از حدود ده ساعت میلیون ها قطعۀ دی اِن اِی تکثیر می شود. از این فناوری برای تشخیص نقایص وراثتی جنین بهره می برند. در این حالت، از یکی از یاخته های جنینی حاصل از لقاح آزمایشگاهی، قبل از قرارگیری دوباره جنین در رحم، استفاده می کنند.

تولید نسخه‌های متعدد از یک ژن یا یک قطعۀ فام‌تنی.

💡 هورمون ریلکسین ۱ و ۲ از تکثیر ژن پروتو-آرال‌ان به ترتیب در ۴۴٫۲ و ۲۹٫۶ میلیون سال پیش در آخرین جد مشترک نخستی‌سانان راست‌بینی به وجود آمدند. تصور می‌شود دوپلیکاسیونی که منجر به تشکیل ریلکسین-۱ و ریلکسین-۲ شد، نتیجهٔ انتخاب مثبت و تکامل همگرا در سطح نوکلئوتید بین ژن ریلکسین در میمون‌های دنیای جدید و ژن ریلکسین-۱ در میمون‌های انسان‌نما بوده‌است.