گل دنبه

گل دنبه. [ گ ُ ل ِ دُم ْ ب َ / ب ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نامی است که باغبانان در تهران به بداغ دهند. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به بداغ شود.

نامی است که باغبانان در تهران به بداغ دهند.

💡 دوچاهی، سه چاهی، چاه مری، چشمه پتو، چامل حیدر، سور دنبه، لازرد، لاچزون،

💡 او خورد از حرص طین را همچو دبس دنبه مسپارید ای یاران به خرس

💡 گفتی‌ که بود کارگه دنبه‌ فروشان کانجا به سلم دنبه فروشند به قنطار

💡 بدان امید که بیند رخ مزعفر را همیشه دنبه بود در میان سوز و گداز

💡 ز بیم درد نهد مرد دنبه بر دنبل نه زانکه دنبل نزدیک او خطر دارد

💡 قاصد ره داد شیر ور نه کی باور کند این چه که روباه لنگ دنبه ز شیری ربود