لغت نامه دهخدا
گل مهر. [ گ ُ ل ِ م ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نوعی از گل:
نهانی به پالیزبان گفت شاه
که از مهتر ده گل مهر خواه.فردوسی.چو بشنید از او این سخن باغبان
گل مهر آورد آمد دمان.فردوسی.ز خرادبرزین گل مهر خواست
به بالین مست آمد از حجره راست.فردوسی.