گس خلق

گس خلق. [ گ َ خ ُ ] ( ص مرکب ) تندخوی. خشن. بدخلق:
ندهد رنج آن کَل کافر
هیچ گس خلق را تن آسانی
جز مظفر مجیر [ کذا ] بابکر
آن چو بوبکر در مسلمانی.سوزنی.

تند خوی

💡 گر بر عملند خلق اگر معزولند در می نگرم جمله بدو مشغولند

💡 مر او را خلق چون دیوانه خوانند ز عقل خویشتن بیگانه خوانند

💡 خلق را حسنش رهانید آن چنان از ما سوی کز مه کنعان زلیخا مشربان بگریختند

💡 در روايتى از امام صادق (عليهالسلام ) ميخوانيم كه فرمود خلق النهارقبل الليل روز را قبل از شب آفريد.

💡 جواب داد خرد کافتاب دولت و دین که ماه رایت او خلق راست چون مه عید

💡 کردهٔ از خلق حاصل آن همه بر تو واجب میشود تاوان همه