گاز میان ستاره ای

💡 جریان الکتریکی از جاری شدن الکترون‌ها در یک مسیر رسانا به وجود می‌آید. هرگاه در چنین مسیری یک شکاف هوا (گاز) ایجاد شود جریان الکترونی و در نتیجه جریان الکتریکی قطع خواهد شد. چنانچه شکاف هوا به اندازه کافی باریک و اختلاف پتانسیل و شدت جریان زیاد باشد، گاز میان شکاف یونیزه شده و قوس الکتریکی برقرار می‌شود.

💡 کهکشان‌های ناهمگون یا بی‌قاعده هیچ شکل یا ساختار سامان‌مندی ندارند، آن‌ها دارای جرم بیشتری از کهکشان‌های دیگر هستند و بیشتر ستاره‌های موجود در آن‌ها دارای طول عمر کم و درخشان می‌باشند. با وجود اینکه بسیاری از کهکشان‌های ناهمگون در بر گیرنده نواحی تابان گازی هستند که ستاره‌ها در آن‌ها ساخته می‌شوند، بیشتر گاز میان ستاره‌ای کهکشان‌ها بایستی فشرده شوند تا ستاره‌های تازه‌ای بسازند. نزدیک به پنج درصد از هزار کهکشان درخشان را کهکشان‌های ناهمگون تشکیل می‌دهند. این در حالی است که یک چهارم کهکشان‌های شناخته شده نیز کهکشان‌های ناهمگون هستند.

💡 وجود گاز میان ستاره ای در فضای بین منظومه‌ها، منبع اصلی مواد اولیه برای شکل‌گیری ستاره‌های جدید و سیارات در طول میلیاردها سال است.

💡 اخترشناسان با استفاده از رادیوتلسکوپ‌های قدرتمند، ترکیب شیمیایی گاز میان ستاره ای را بررسی می‌کنند تا از تکامل شیمیایی که کهکشان‌ها طی کرده‌اند مطلع شوند.

💡 تراکم گاز میان ستاره ای در نواحی مختلف کهکشان می‌تواند باعث ایجاد فعالیت‌های شدید گرانشی و تولد خوشه‌های ستاره‌ای بسیار پرنور و درخشان شود.