لغت نامه دهخدا
کیل پیما. [ ک َ / ک ِپ َ / پ ِ ] ( نف مرکب ) کَیّال. آنکه با کیل می سنجد. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به کیال شود.
کیل پیما. [ ک َ / ک ِپ َ / پ ِ ] ( نف مرکب ) کَیّال. آنکه با کیل می سنجد. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به کیال شود.
کیال. آنکه با کیل می سنجد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هر کو به کیل یا کف هست آفتاب پیمای از آفتاب ناید یک ذره در جوالش