کوهی طبع

کوهی طبع. [ طَ ] ( ص مرکب ) کسی که خوی و سرشت مردم کوه نشین دارد: و مردم آنجا [خنیفقان ] کوهی طبع باشد. ( فارسنامه ابن البلخی ص 134 ).

کسی که خوی و سرشت مردم کوه نشین دارد. و مردم آنجا کوهی طبع باشد.

💡 کوهی به طبع و شکل وز آن چون کنی سؤال جز کوه کس نداند دادن جواب تو

💡 کوهی چو عروس طبع خود را انکار نموده ای ز ابکار