کوزه ور
مترادفها
سفالگر، کوزهگر
لغت نامه دهخدا
کوزه ور. [ زَ/ زِ وَ ] ( ص مرکب ) صاحب و مالک کوزه. ( آنندراج ). صاحب کوزه. کوزه دار. ( فرهنگ فارسی معین ):
باغ ز هر غنچه شده کوزه ور
گردش چرخ از گل تر کوزه گر.امیرخسرو ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
صاحب کوزه کوزه دار: باغ زهر غنچه شده کوزه ور گردش چرخ از گل تر کوزه گر. ( امیر خسرو )
جمله سازی با کوزه ور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 از کنار بام دارد کوزه خالی خطر زود از اوج اعتبار افتد سبکسر بر زمین
💡 ز خمّاره بستد یکی کوزه راح نهان کرد در زیر جامه صلاح
💡 چو لب به کوزه نهی کوزه نبات شود ز کوزه قطره چکد چشمه حیات شود
💡 به کوزه گر کنی صد کشت شبنم نگردد تشنه را دامان لب نم
💡 همین که بانگ بر آید که فالق الصباح غذای روح طلب کن بخواه کوزه راح
💡 در دوران باستان، کوزه ور با استفاده از دستهای هنرمند خود و گلهای مخصوص، ظروف بسیار زیبایی میساخت که امروزه در موزههای بزرگ جهان نگهداری میشوند.
💡 آن پیرمرد کوزه ور تمام عمر خود را صرف یادگیری فنون پیچیده سفالگری کرد تا بتواند قطعاتی با کیفیت بسیار بالا و طرحهای سنتی خلق کند.
💡 هر کوزه ور خبره میداند که تنظیم دقیق دمای کوره برای پخت سفال، نقشی بسیار تعیینکننده در ماندگاری و زیبایی نهایی اثر هنری او ایفا میکند.