لغت نامه دهخدا
کورذوقی. [ ذَ / ذُو ] ( حامص مرکب ) نداشتن ذوق سلیم.بی ذوقی. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کورذوق شود.
کورذوقی. [ ذَ / ذُو ] ( حامص مرکب ) نداشتن ذوق سلیم.بی ذوقی. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کورذوق شود.
نداشتن ذوق سلیم بی ذوقی.
💡 مزی اندر جهانی کور ذوقی که یزدان دارد و شیطان ندارد