کوتاه گردن

مترادف‌ها

گردن‌کوتاه

متضادها

بلند گردن

لغت نامه دهخدا

کوتاه گردن. [ گ َ دَ ] ( ص مرکب ) آنکه گردن وی دراز نباشد. ( ناظم الاطباء ). آنکه گردن کوتاه دارد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): رجل هنیع؛ مرد کج قامت یا پست و کوتاه گردن. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

آنکه گردن وی دراز نباشد. آنکه گردن کوتاه دارد.

جمله سازی با کوتاه گردن

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 سر خود گیر، کین گردن بلندست تو کوتاهی و سرو من بلندست

💡 هر کجا بود دست کوتاهی شد بدورانش طوق گردن عیش

💡 در رسایی حلقه های زلف کوتاهی نداشت گردن آزاده ما طوق احسان برنداشت

💡 با بهره‌گیری از فهرست واژه‌های قصاب‌های آمریکایی، گوشت دنده‌های کوتاه ممکن است برگرفته از نواحی سرسینه، گردن، دم‌سینه یا دنده گاو گوشتی باشد.

💡 چون سبو در گردن می شد حمایل عاقبت دست کوتاهی که دایم در ته سر داشتم

💡 آن بازیگر با ویژگی‌های ظاهری خاص از جمله کوتاه گردن، توانست نقش یک شخصیت تاریخی بسیار متمایز و فراموش‌نشدنی را به زیبایی ایفا کند.

💡 در بررسی‌های فیزیولوژیک، برخی از ویژگی‌های فیزیکی مانند کوتاه گردن می‌تواند بر نحوه حرکت سر و تعادل فرد در فعالیت‌های ورزشی تاثیر بگذارد.

💡 او با وجود کوتاه گردن، همیشه با پوشیدن لباس‌های خاص توانسته است استایل منحصر به فرد و جذاب خود را در محیط‌های اجتماعی حفظ کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران