کهنه حریف

کهنه حریف. [ ک ُ ن َ / ن ِ ح َ ] ( ص مرکب ) سخت گربز. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). کهنه رند. بسیار زیرک و مکار.

سخت گربز ٠ بسیار زیرک و مکار ٠

💡 بی‌خبر کاین حریف پر ز ریا کهنه رندی است رفته زیر عبا

💡 می کهنه کشی هر شب تو از خم با حریف نو کی آری یاد از این مخمور و گوئی یار دیرینم

💡 شد سوار شتر آن کهنه حریف مادر خویش گرفته به ردیف

💡 ایکه تو بینی به زیر خرقه خزیدست کهنه حریفی ست شمع جمع ظریفان