کهن عهد

لغت نامه دهخدا

کهن عهد. [ ک ُ هََ / هَُ ع َ ] ( ص مرکب ) که میثاقی قدیم دارد. که پیمانی دیرین دارد:
خویشان کهن عهد چو بیگانه شدند
بیگانه نورسیده خویشی نکند.خاقانی.

فرهنگ فارسی

که میثاقی قدیم دارد ٠ که پیمانی دیرین دارد ٠

جمله سازی با کهن عهد

💡 این دو سه بدنام کهن مهد خویش می‌شکنندم همه چون عهد خویش

💡 به پیش برت گفتند این سخن را که شاها! تازه کن عهد کهن را

💡 بدان ای پسر کین جهان دیده پیر کهن گشته از عهد نوروز دیر

💡 بیا ای ساقی رندان بده جامیکه در دوران به پیران کهن بخشد ز نو عهد جوانیرا

💡 عشق و خوبی بمن و تست سزا کز من و تو نوشد از عهد کهن قصه محمود و ایاز

💡 این روستا در نزدیکی تپه نوشیجان آتشکده قدیمی عهد باستان میاشد که نشان از وجود تمدنی کهن در آن منطقه است