کن فیکون کردن

(کُ. فَ یَ. کَ دَ ) [ ع - فا. ] (مص م. ) زیر و رو کردن، ویران کردن.

زیر و رو کردن، ویران کردن.

💡 مرا در این ره، یا زنده، دستگیر شده جهنده خنکی همچون قضای کن فیکون

💡 عشق پیش از جهان کن فیکون در سرابی منزّه از چه و چون

💡 چو درنوردد فراش امر کن فیکون سرای پردهٔ سیماب رنگ آینه گون

💡 هر آنچه هست درین کارگاه کن فیکون نهاده پای بهستی پی بهانه ماست

💡 پدید گفتی رخشنده گوهری آمد ز درج قدرت یزدان بامر کن فیکون