کلاه پوستی

💡 در آغاز قرن بیستم مردها پیراهن بی یقه سفید، شلوار گشاد سیاه که دم پایشان جمع شده بود، قبایی که جلویش با کمربند بسته می‌شد، و کلاه کوتاه و گرد نمدی می‌پوشیدند. بعضی مردها نیز ژاکت‌های پوستی و جلیقه‌های نمدی می‌پوشیدند. پاپوششان نیز مانند همه ایران گیوه (ملکی) بود. برای جشن‌ها، شکار و جنگ مردها عبای نازکی به نام چقه می‌پوشیدند. بستن قطار فشنگ نیز مایه مباهات بود. مردهای طوایف گوناگون قشقایی بر اساس کمربند و شیوه بستن قطار فشنگشان قابل تشخیص بودند.

💡 گالشان (دامداران کوهستانی) کلاهی پوستی دارند و علاوه بر آن از شولا یعنی بالاپوش نمدی و نیمه بلند استفاده می‌کنند.

💡 در مناطق بسیار سردسیر و کوهستانی، استفاده از یک کلاه پوستی ضخیم برای حفظ دمای بدن در برابر سرمای شدید بسیار ضروری و حیاتی است.

💡 در مراسم‌های سنتی برخی اقوام، پوشیدن کلاه پوستی با طرح‌های خاص نشان‌دهنده جایگاه اجتماعی و اصالت خانوادگی فرد در آن جامعه خاص است.

💡 او برای سفر به روسیه، یک کلاه پوستی با کیفیت بسیار بالا خریداری کرد تا از سر و صورت خود در برابر برف محافظت کند.