کافر سیرت

کافرسیرت. [ ف ِ / ف َ رَ ] ( ص مرکب ) کسی که بخوی کافر باشد. کافرخوی. کافرستیز:
آخر ای نادان کافرسیرت مشؤم دون
می نه بینی فوق و تحت و کوه و صحرا و بحار.سنائی.رحوع به کافر شود.

آن که سیرت کافران دارد، کافر خو.

( صفت ) کسی که اخلاق کافران دارد کافر خوی: [ آخر ای نادان کافر صورت مشووم دون می نه بینی فوق و تحت و کوه و صحرا و بحار ? ]. ( سنایی )

💡 با سیرت نا خوب چه کافر چه مسلمان با گوهر... چه مجبور و چه مختار