کاسه همسایه کر

کاسه همسایه کردن. [ س َ / س ِ هََ ی َ / ی ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) طعامی پخته برای همسایه فرستادن. از ماحضرقسمتی برای همسایه فرستادن. ( امثال و حکم دهخدا ).

💡 ز منعم کاسه همسایه خالی برنمی گردد قدح لبریز برگردد ز لعل می چکان تو

💡 صد کاسه همسایه مظلوم شکستی صد کیسه در این راه به حیلت ببریدی

💡 بزانو کاسه سر چون رسیدی زمانی کاسه همسایه دیدی

💡 کاسه همسایه پا دارد، به ما جامی بده دور شاید بر مراد ما بگردد، عالم است