کاروان شعر عاشورا

دانشنامه اسلامی

[ویکی نور] کاروان شعر عاشورا، اثر محمدعلی مجاهدی (پروانه)، مجموعه ای است که در آن، اشعاری از شاعران گذشته و حال، در قالب غزل، قصیده، دوبیتی، شعر سپید و شعر نیمایی، در مدح و منقبت اهل بیت(ع)، به ویژه امام حسین(ع) و قیام عاشورا، گرد آمده است.
متأسفانه تاکنون تذکره مستقلی درباره شاعران آیینی و نیز شعرایی که دارای آثار منظوم عاشورایی‏اند، نگاشته نشده و به رغم اهمیت موضوعی، مورد عنایت تذکره‏نویسان فارسی زبان قرار نگرفته است. انگیزه اصلی از تألیف اثر حاضر، پر کردن این خلأ ملموس و برآوردن نیاز محسوسی است که مشتاقان فارسی زبان فرهنگ عاشورا به مطالعه و مرور این‏گونه آثار دارند.
کتاب با دو مقدمه از پژوهشکده تحقیقات اسلامی و نویسنده آغاز و مطالب در شش فصل، تنظیم شده است.
اثر حاضر حاصل مطالعات سی‏واند ساله نویسنده پیرامون موضوعات شعر آیینی در زبان فارسی است. فیش‏های موضوعی بسیاری که به تدریج در این زمینه‏ها آماده شده بود، راهگشای نگارنده در پدید آوردن و به سامان رساندن این اثر بوده است.
در مقدمه نخست، به موضوع و اهمیت کتاب اشاره شده و در مقدمه نویسنده خلاصه ای از محتوای فصول کتاب، ارائه شده است.
نویسنده، معتقد است با پدید آوردن آثاری از این قبیل، می‏توان در مسیر احیای شعر عاشورا و روند تکاملی آن گام برداشت و با معرفی و گرامیداشت پدیدآورندگان آثار منظوم عاشورایی، انگیزه‏های لازم را در شعرای جوان برای پیمودن این مسیر هموار و درعین حال دشوار، به وجود آورد.

جمله سازی با کاروان شعر عاشورا

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 کاروان شعر به عنوان دیوان صابر کرمانی شناخته شده است، در این مجموعه ۸۶۰ غزل، ۶۰ رباعی، ۱۶۶ دوبیتی، ۵۹ مثنوی با موضوعات و مضامین گوناگون گردآمده است. بخشی از کتاب به اشعار و نوشتاری اختصاص دارد که در آن افرادی از ارادتمندان شاعر، از ذوق شعری و قریحه نویسندگی او سخن به میان آوردند.

💡 با کاروان شعر و موسیقی به تهیه‌کنندگی برادران مناجاتی و با اجرای سهیل محمودی، شب‌های جمعه از تلویزیون پخش می‌شد و با دعوت از هنرمندان عرصهٔ شعر و موسیقی، به این دو هنر می‌پرداخت به طوری که بسیاری از نام‌آوران شعر و موسیقی در آن حضور یافتند.

💡 علیرضا افتخاری در برنامه «با کاروان شعر و موسیقی» تلویزیون با اجرای سهیل محمودی عنوان نمود تصانیف «حال خونین دلان» و «کمان ابرو» کارعمل ایشان می‌باشد.

💡 با کاروان شعر و موسیقی نام برنامه‌ای بود که تا سال ۱۳۸۷ از شبکهٔ ۲ سیما پخش می‌شد.

💡 گل غم آخرین شعری است که او به گویش همدانی آن را خوانده‌است. او همچنین این شعر را در برنامه با کاروان شعر و موسیقی در مصاحبه ای با سهیل محمودی در سال ۱۳۸۴ خوانده بود. این غزل در کتاب سایه سار الوند به چاپ رسیده‌است.

💡 اولین برنامهٔ حسین آهی در تلویزیون ایران با کاروان شعر و موسیقی بود که در دههٔ ۱۳۸۰ خورشیدی از شبکه دو سیما پخش می‌شد.