ژوستن اول (Justin I) یکی از امپراتوران مهم روم شرقی (بیزانس) بود که از ۹ ژوئیه ۵۱۸ میلادی تا ۱ اوت ۵۲۷ میلادی بر امپراتوری حکم راند. او عموی ژوستینیان یکم بود و اصل و نسبش از ایلیری، منطقهای در اطراف بالکان، بود. ژوستن در حدود سال ۴۵۰ میلادی در منطقهای نزدیک ناعیوس (امروزه بخشی از اسکوپی، مقدونیه شمالی) به دنیا آمد. او در جوانی از خانوادهای روستایی و بیتجربه پا به دربار گذاشت و ابتدا در گارد امپراتوری قسطنطنیه خدمت کرد. با تلاش و شایستگی به مقام فرمانده گارد سلطنتی رسید و پس از مرگ امپراتور آناستاسیس اول توانست بر تخت سلطنت بیزانس تکیه زند. سلطنت ژوستن با تقویت مسیحیت ارتدکس و تلاش برای بهبود روابط کلیسای روم و قسطنطنیه مشخص شد. دوران حکومت او با پایان بخشیدن به شکاف آکاسیوس ـ یعنی جدا افتادن کلیسای شرق و غرب ـ همراه بود و او از گروههای مسیحی که خارج از عقاید رسمی ارتدکس بودند، فاصله گرفت. در اواخر عمر، ژوستن پسرزاده توانمند خود، ژوستینیان (Justinian I) را به مقام همامپراتور برگزید و او را جانشین رسمی کرد. ژوستن در ۱ اوت ۵۲۷ در همین مقام وفات یافت. سلطنت او پایهگذار دودمان ژوستینیان شد که بعدها با حکومت ژوستینیان یکم به اوج شکوه و قدرت امپراتوری بیزانس رسید.
ژوستن اول
لغت نامه دهخدا
ژوستن اول. [ ت َ ن ِ اَوْ وَ ] ( اِخ ) نام امپراطور روم شرقی از 518 تا 527 م. وی عموی ژوستی نین و اصلش از ایلیری است.
فرهنگ فارسی
نام امپرطور روم شرقی از ۵۱۸ تا ۵۲۷ میلادی. وی عمومی ژوستی نین و اصلش از ایلبری است.
