ژنده شیر

ژنده شیر. [ ژَ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) شیر بزرگ. شیر کلان. شیر خشمناک. رجوع به ژنده شود:
زمانی همی بود سهراب دیر
نیامد بنزدیک او ژنده شیر.فردوسی.

شیر بزرگ. شیر کلان.

💡 دل شیر دارد تن ژنده پیل نهنگان برآرد ز دریای نیل

💡 چنان دان که او ژنده پیلست مست به آوردگه شیر گیرد بدست

💡 چو گربه به آواز و چون شیر جنگ به تن ژنده پیل و به گونه پلنگ

💡 تنش زور دارد چو صد نره شیر سر ژنده پیل اندر آرد بزیر

💡 به پیش سپاه اندرون پیل و شیر پس ژنده پیلان یلان دلیر

💡 اسیر ناچخ این گشته ژنده پیلی مست مطیع خنجر آن گشته شرزه شیری نر