چاک پشت

چاک پشت. [ پ ُ ] ( ص مرکب ) اسبی که در کمر فرورفتگی داشته باشد و شانه و کفلش برآمده بود. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به چال پشت شود.

اسبی که در کمر وی فرو رفتگی باشد و شانه و کتفش بر آمده بود.

💡 سرداری: لباسی از پارچهٔ ضخیم که معمولأ مخمل است با چاکی در پشت یا دو پهلو و سرآستین و جلو باز بدون دکمه که تا روی زانو می‌رسد.