چامه سرای
مترادفها
شاعر، ترانه خوان
لغت نامه دهخدا
چامه سرای. [ م َ / م ِ س َ ] ( نف مرکب ) شعرگوی. شاعر. غزل سرای. تصنیف ساز. آنکه سخن منظوم گوید و کلام موزون و مقفی برشته نظم کشد. || آوازخوان. خواننده شعر و غزل در آهنگ موسیقی. کسی که موسیقی داند و خواندن شعر و سرود را در دستگاههای موسیقی داند. رجوع به چامه سرا شود.
فرهنگ فارسی
( چامه سرا ی ) ( صفت ) آواز خوان کسی که شعری را به آواز بخواند آنکه غزل را در دستگاه موسیقی بخواند.
جمله سازی با چامه سرای
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گایوس والریوس کاتولوس (به انگلیسی: Gaius Valerius Catullus) سراینده رومی و از تأثیرگذارترین چامه سرایان تاریخ جهان است. کاتولوس در سال ۸۴ پ. م. در ورونا به دنیا آمد و در سال ۵۴ پ. م. در رم درگذشت.
💡 مانند اگوست هاینریش هوفمن فون فارلرز لبن ما که سرود ملی المان را نوشت. ها ینریش هاینه چامهای دربارهٔ فردوسی نوشتهاست در این چامه دلسردی فروسی را از سلطان محمود غزنوی به شعر بیان کردهاست و هاینریش هاینه در چامههای خود به بی اعتنایی به چامه سرایان گله کرد.
💡 برسر تخت چو خورشید فرا رفت بر او من چو برجیس بدین چامه شدم مدح سرای
💡 او که یک چامه سرای بزرگ در دوران خود بود، توانایی عجیبی در انتخاب کلمات دقیق و ساختن بیتهای بسیار زیبا و پرمفهوم داشت.
💡 در محافل ادبی، هر چامه سرای مشهوری تلاش میکند تا با استفاده از آرایههای ادبی، اثر خود را به بهترین شکل ممکن به گوش مردم برساند.
💡 کتاب جدید این چامه سرای، مجموعهای از اشعار عمیق است که به زیبایی مفاهیم فلسفی و اجتماعی را در قالب کلمات آهنگین بیان کرده است.