چامه سرای. [ م َ / م ِ س َ ] ( نف مرکب ) شعرگوی. شاعر. غزل سرای. تصنیف ساز. آنکه سخن منظوم گوید و کلام موزون و مقفی برشته نظم کشد. || آوازخوان. خواننده شعر و غزل در آهنگ موسیقی. کسی که موسیقی داند و خواندن شعر و سرود را در دستگاههای موسیقی داند. رجوع به چامه سرا شود.
( چامه سرا ی ) ( صفت ) آواز خوان کسی که شعری را به آواز بخواند آنکه غزل را در دستگاه موسیقی بخواند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گایوس والریوس کاتولوس (به انگلیسی: Gaius Valerius Catullus) سراینده رومی و از تأثیرگذارترین چامه سرایان تاریخ جهان است. کاتولوس در سال ۸۴ پ. م. در ورونا به دنیا آمد و در سال ۵۴ پ. م. در رم درگذشت.
💡 مانند اگوست هاینریش هوفمن فون فارلرز لبن ما که سرود ملی المان را نوشت. ها ینریش هاینه چامهای دربارهٔ فردوسی نوشتهاست در این چامه دلسردی فروسی را از سلطان محمود غزنوی به شعر بیان کردهاست و هاینریش هاینه در چامههای خود به بی اعتنایی به چامه سرایان گله کرد.
💡 برسر تخت چو خورشید فرا رفت بر او من چو برجیس بدین چامه شدم مدح سرای
