چاقو تیزکن
مترادفها
تیزکن
لغت نامه دهخدا
چاقو تیزکن. [ ک ُ ] ( نف مرکب ) تیزگر. تیزکننده چاقو. || ( اِ مرکب ) فسان. سنگ فسان. سنگ ساو. آلتی که بوسیله آن چاقو و کارد و غیره را تیز کنند. سنگی باشد که چاقو را بر آن کشند تا برنده و تیز شود. آلتی از سنگ یا چرم که تیز کردن چاقو را بکار آید.
فرهنگ عمید
۱. کسی که کارد و چاقو را تیز می کند.
۲. آنچه با آن کارد و چاقو را تیز می کنند.
جمله سازی با چاقو تیزکن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ساینده بهم چسبیده متشکل است از مواد ساینده در داخل یک زمینه (matrix) که آنها را بهم میچسباند، هرچند سایندههای آلومینیم اکسید ریز ممکن است از طریق تفجوشی ساخته شوند. به این ماده زمینه، بایندر یا چسب میگویند و معمولاً یک نوع خاک رس، رزین، شیشه یا لاستیک است. این ترکیب چسب و ساینده معمولاً به شکل بلوک، چرخ یا میله درآورده میشوند. متداولترین ساینده مورد استفاده آلومینیم اکسید است. از کاربید سیلیسیم، کاربید تنگستن یا گارنت (garnet) نیز استفاده میشود. سنگهای چاقو تیزکنی مصنوعی معمولاً مواد ساینده چسبیده بهم هستند که هر طرف آن سایز دانه مختلفی دارد.