لغت نامه دهخدا
پیسه موی. [ س َ / س ِ ] ( ص مرکب ) دوموی. دارای موی سپید و سیاه. جوگندمی. اشمط. شمطاء. ( زمخشری ).
پیسه موی. [ س َ / س ِ ] ( ص مرکب ) دوموی. دارای موی سپید و سیاه. جوگندمی. اشمط. شمطاء. ( زمخشری ).
( پیسه مو ی ) ( صفت ) دارای موی سیاه و سفیدجو گندمی دو موی.
💡 چنان ز مرگ بترس از سیه سپیدی موی که مرد مار گزیده ز شکل پیسه رسن