پی دار

💡 سپه را به یک جای بر گرد کرد بر آمد خروشیدن دار و برد

💡 محترم دار دلم کاین مگسِ قندپَرست تا هواخواهِ تو شد فَرِّ هُمایی دارد

💡 شرم دار ای سرکش از لاف غرور نیست بال شعله‌ات جز برگ کاه

💡 برون کش رخت، از این دار دنیا فلک رفتن بیاموز از مسیحا

💡 تو همچو آب لطیفی از آن همی داری مدام از دل خود همچو آب در بر سنگ

💡 ز تیمار دل دار سرگشته بود زمین ز آب چشم وی آغشته بود