پوی و تک

پوی و تک.[ ی ُ ت َ ] ( اِ مرکب، از اتباع ). رجوع به پوی و رجوع به تک و رجوع به تک و پو و تکاپو شود:
راهشان یوز گرفته ست و ندارند خبر
زآن چو آهو همه در پوی و تک و بابطرند.ناصرخسرو.

( اسم ) تک و پو تکاپو: راهشان یوز گرفتست و ندارند خبر زان چو آهو همه در پوی و تک و بابطرند. ( ناصر خسرو )

💡 سوی‌و‌حدت پوی و دست‌از شرک‌شوی متحد باش و به ترک کفر گوی

💡 در دامن گلزار همی پوی و همی چم با لعبت فرخار همی گوی و همی خند

💡 عشق بازی چیست؟ جهد بی مراد راه عنقا پوی و از عنقا مپرس

💡 تو دین‌دار باش و بی آزار باش پِیِ داد پوی و نکوکار باش

💡 ز رستگار و خطا پوی و بنده و آزاد تمام را طمع مغفرت رود از یاد

💡 زمانی، قاسم، از جستن میآسای مدام اندر طلب می پوی و می موی