پس کوهه

پسکوهه. [ پ َ هََ / هَِ ] ( اِخ ) عقب زین. قسمت خلفی زین. آخره سرج. مؤخره. ( مقابل قربوس. پیش کوهه ). قیقب.
- پسکوهه ٔپالان؛ عقب پالان. آخرةالرَحل.

(پَ کُ هِ ) (اِمر. ) ۱ - قسمت عقب زین، مؤخر. ۲ - قیقب، مق. پیشکوهه، قربوس.

عقب زین اسب.

( اسم ) قسمت عقب زین موخر قیقب مقابل پیشکوهه قربوس. یا پس کوه. پالان عقب پالان.

قسمت عقب زین، مؤخر.
قیقب؛ م
پیشکوهه، قربوس.

💡 بگفت این و بر کوه پیکر نشست چو بر کوهه پیل نر شیر مست

💡 ز زین کوهه گرز گران برکشید چو آتش بدان دشمنان بررسید

💡 به ناگه سواری به فولاد غرق ابر کوهه ی باد پایی جوبرق

💡 زبس کشته افکند در کارزار زمین گشت چون کوهه ی کوهسار

💡 اگر کوهی از کوهه در رزمگاه به نیزه ربایدت چون باد کاه

💡 سراسیمه شد پور کشوادگان ز مستی همی سر به کوهه زنان