پس برداری

پس برداری. [ پ َ ب َ ] ( حامص مرکب ) عمل پس بردار.

💡 هر آن کس را که برداری به اجلالش فرود آری در آن بستان بی‌جایی که سبحان الذی اسری

💡 همچو شاخ گل ز کف مگذار جام باده را بر زمین چیزی که باید باز برداری منه

💡 روشن است از پرتو تیغت چراغ جان من گر چو شمع از تن سرم صدبار برداری چه باک

💡 اگر بار امل‌ها را ز دوش خویش برداری طمع از آرزوی نفس دوراندیش برداری

💡 اگر دست از عنان اختیار خویش برداری چو ماهی بحر را بالین و بستر می توان کردن