پای بر سنگ امد

( پای بر سنگ آمد••• ) پای بر سنگ آمدن. [ ب َ س َ م َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از پیش آمدن مخاطره ای باشد. ( برهان ). عائق ومانعی صعب، املی را بدل به یأس کردن. نومید شدن.

💡 تا تو را در دل هوای جان بود پای بر آب روان نتوان نهاد

💡 مردی باید چو شمع دل پُر آتش وآنگاه چو شمع پای بر جا ازتو

💡 آیت غم از برای عاشقان منزل شدست دست بر حنظل زنیم و پای بر شکر نهیم

💡 هم پای بر فلک ز شرف روز و شب گذار هم دست بر جهان ز کرم سال و ماه دار

💡 یار غارم ز دست رفت، دریغ! ماندم، افسوس، پای بر دم مار

💡 ز سستی گه از پای درمی‌فتاد ز پستی گهی پای بر در نهاد