پاداش حمد خدا

[ویکی فقه] پاداش حمد خدا (قرآن). نعمتهای الهی که برای سرای آخرت به عنوان پاداش مؤمنان راستین، که حمد الهی را به جای می آورند، تعیین شده چنان است که مایه روشنائی چشم همگان میگردد.
حمد همراه با تسبیح از سوی مؤمنان، موجب بهره مندی از پاداش غیر قابل پیش بینی از جانب خداوند است: «انما یؤمن بـایـتنا الذین... وسبحوا بحمد ربهم... • فلا تعلم نفس ما اخفی لهم من قرة اعین جزاء بما کانوا یعملون؛ تنها کسانی به آیات ما ایمان می آورند که هر وقت این آیات به آنها یاد آوری شود به سجده می افتند، و تسبیح و حمد پروردگارشان را بجای می آورند و تکبر نمی کنند•... • هیچکس نمی داند چه پاداشهای مهمی که مایه روشنی چشمها می گردد برای آنها نهفته شده، این جزای اعمالی است که انجام می دادند.»
← روشنی چشم
۱. ↑ سجده/سوره۳۲، آیه۱۵.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «حمد».
...

💡 فرمود حضرت صادق، عليه السلام: "همانا مردى از شما مى آشامد شربت آبى، پسواجب مى كند خدا بواسطه آن به او بهشت را." پس از آن فرمود: "همانا او برمى دارد ظرفرا و مـى گـذارد بـر دهـان خـود و اسـم خـدا را بـرده مـى آشـامـد، پـس دور مـى كـنـد آن را وحال آنكه مايل به آن است، پس حمد خدا مى كند، پس از آن اعاده مى دهد و مى آشامد، پس حمدخدا مى كند، پس خدا واجب مى كند به سبب آن بر او بهشت را."

💡 در حديث صحيح از آنحضرت منقولاست كه گاه باشد كه شخصى يك شربت آب بخورد و خدا او را بهمان آب خوردن ببهشتبرد باينكه آب بخورد و هنوز خواهش داشته باشد كه از لب بر دارد و حمد خدا بگويدپس بخورد و هنوز سير نشده از لب باز گيرد و حمد خدا بگويد پس باز بخورد پسحقتعالى بسبب اين بهشت را بر او واجب گرداند.

💡 از ابن ابى عقيل روايت شده است كه گفت: به من خبر رسيد كه امام صادق (ع ) دستور مىداد به شيعيان كه پس از كلمات فرج اين دعا را بخوانند (رب اغفر و ارحم و تجاوز عماتعلم ) و مستحب است كه حمد خدا و درود بر پيامبر و ائمه در دعاى قنوت باشد و براىخود و مسلمانان دعاى خير بكند. (بحارالانوار، ج 85، ص 207).

💡 راوى گويد: سپس ابن زياد بر بالاى منبر رفت و آن خناس ناسپاس در آغاز سخن، سپاسو حمد الهى را از راه افسون بگفت و از جمله سخنان كه بر زبان بريده براند اين بودكه حمد خدا را كه حق و اهل حق را ظاهر نمود و امير المؤ منين يزيد و پيروانش را نصرتبخشيد و كذاب فرزند كذاب را بكشت.

💡 1 - تـمـامـى ذرات ايـن عـالم اعـم از آنـچـه آن را عـاقـل مـى شـمـاريـم يـا بـى جـان يـا غيرعـاقـل همه داراى نوعى درك و شعورند، و در عالم خود تسبيح و حمد خدا مى گويند، هر چندما قادر به درك آن نيستيم، شواهدى از آيات قرآن نيز براى

💡 و در الدر المنثور است كه احمد و ابن مردويه از ابن عمر روايت كرده اند كه گفت:رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) فرمود: وقتى مرگ نوح فرا رسيد به دوفرزند خود گفت: من شما را امر مى كنم به تسبيح و حمد خدا، چون اين دو كلمه نماز هرچيز است، و با همين دو كلمه است كه هر چيزى روزى مى خورد.