وصف عبادت

[ویکی فقه] وصف عبادت، صفت همراه با عبادت می باشد.
وصف عبادت، به معنای شیء یا عنوانی است که غیر از خود عبادت (ذات عبادت) ولی همراه آن می باشد.
اقسام وصف عبادت
وصف عبادت، یا وصف ملازم است، که انفکاک بین آن و موصوف امکان ندارد، مانند: جهر و اخفات قرائت نماز؛ برای نمونه، در نمازهای اخفاتی، از جهر به قرائت نهی شده است و «جهر» وصفی نیست که جدای از قرائت تحقق پیدا کند بلکه ملازم و همراه قرائت است گرچه خود عبادت نیست؛ و یا وصف مفارق است، مانند:غصبیت برای مکان نماز.

💡 8- شرك در تمام ابعادش (ذات وصفات و عبادت )، منفور است. ( من شى ء )

💡 فاطمه زهرا عليهاالسلام ميزان است از حيث عبادت. از آنجا كه حضرتش ‍ هميشه مستغرق دربحار احديت بوده تمام اعمال آن بزرگوار عبادت پروردگار بحساب مى آيد ولى عبادتفاطمه سلام الله عليها در خصوص ‍ نماز و خضوع و خشوعش در پيشگاه معبود خود و شبزنده دارى هاى آن يگانه عابده و عارفه دوران بحد اعلى از حيطه وصف خارج است و دربيان نمى گنجد همين بس كه از حسن بصرى روايت شده است:

💡 كلمه (سواء) مصدرى است كه معناى وصف از آن اراده شده، مى خواهد بفرمايد:اهل كتاب همه مثل هم، و مساوى در وصف و در حكم نيستند، براى اينكه بعضى از آنان امتىهستند قائم به عبادت، و آيات خدا را مى خوانند و چنين و چنانند، و بعضى ديگر اينطورنيستند. و از اينجا معلوم مى شود كه جمله: (مناهل الكتاب...) در مقام تعليل است، و وجه عدم تساوىاهل كتاب را بيان مى كند.