واپاییده رهش درجه صفر

«واپاییده رهش درجه صفر» در علوم دارویی به نوعی سامانه دارورسانی گفته می‌شود که در آن دارو با سرعتی ثابت و یکنواخت آزاد می‌شود. در این روش، مقدار دارویی که در هر زمان آزاد می‌شود تقریباً ثابت است و به غلظت قبلی دارو در بدن وابسته نیست. هدف از این نوع رهش، حفظ سطح پایدار و مناسب دارو در خون یا بافت‌های بدن برای مدت مشخص درمان است. با این شیوه، از افزایش ناگهانی یا کاهش شدید غلظت دارو در بدن جلوگیری می‌شود. در نتیجه، اثر درمانی دارو بهتر کنترل شده و عوارض جانبی نیز کاهش می‌یابد. این روش بیشتر در طراحی داروهای آهسته‌رهش یا سیستم‌های پیشرفته دارورسانی به کار می‌رود. برای مثال، برخی قرص‌ها، کپسول‌ها یا سامانه‌های کاشتنی دارویی به گونه‌ای ساخته می‌شوند که دارو را به صورت تدریجی و با سرعت ثابت آزاد کنند. در چنین حالتی، بیمار نیاز کمتری به مصرف مکرر دارو دارد. همچنین این روش باعث می‌شود اثر دارو در طول زمان یکنواخت باقی بماند. بنابراین، «واپاییده رهش درجه صفر» به آزاد شدن کنترل‌شده و ثابت دارو در بدن گفته می‌شود.